Sterven long-copy advertenties uit?
column marketingcommunicatie
Advertenties met long copy. Heel soms zie je ze nog wel eens, maar deze reclamevorm lijkt in het digitale tijdperk uit te sterven. Is dat erg? Voor de gemiddelde merkdoelstelling is long copy helemaal niet handig.
Het kan aan mij liggen, maar de enige long copy-ads die me bijbleven stonden in mijn studieboeken of wonnen een enkele creativiteitsprijs. Meestal ging het om campagnes die een specifiek onderwerp of probleem succesvol bij opinieleiders of beleidsmakers agendeerden. Daarvoor lijkt me long copy ook nog altijd best geschikt en daarom zal het als reclamevorm ook niet helemaal uitsterven.
"Consumenten helemaal niet geïnteresseerd in wat merken hebben te melden."
Voor de gemiddelde merkdoelstelling ligt long copy echter niet voor de hand. Consumenten zijn over het algemeen weinig geïnteresseerd in wat merken te melden hebben. Alle advertenties met meer dan twee regels tekst zijn dan al snel long copy. Tekst speelt bovendien in op onze ratio en onze linkerhersenhelft. Dit laat minder indrukken achter in ons geheugen en helpt daarom minder goed bij het ontwikkelen en versterken van merkassociaties. Voor merkbouw is long copy daarom niet de meest geschikte reclamevorm.
Ook in andere reclamevormen moet je overigens spaarzaam omgaan met tekst. De laatste tijd zie je nog wel eens campagnes die geestig bedoelde reclame-rijmelarij combineren met snel gesneden beelden en een enkele beeldgrap. Je moet meestal twee of drie keer en met aandacht kijken om het allemaal een beetje te volgen. Dan weet je wel hoe effectief zo’n campagne zal zijn.
Deze column verscheen ook in Marketingtribune.
